[13] Narbutt T. Dzieje narodu litewskiego w krótkości zebrane. Wilno, 1847. S. 213. Стратэгія развіцьця беларускай мовы ў ХХІ стагоддзі Фінансавая падтрымка, увогуле, вітаў адкрытым зыходным кодам абшчын. Гэта можа знізіць ўразлівасць праекта з сіламі Хаосу, які змяце так шмат праектаў, перш чым яны сапраўды адарвацца ад зямлі, і таму ён можа зрабіць людзей больш гатовыя даць праграмнага забеспячэння шанец, яны адчуваюць, яны інвестуюць свой час у тое, што ўсё яшчэ будзе каля шасці месяцаў. У рэшце рэшт, давер з'яўляецца заразнай, у кропку. Калі, скажам, IBM спіной праект з адкрытым кодам, людзі ў значнай ступені лічыць праект не будзе дазволена на правал, і іх выніковая гатоўнасць прысвяціць намаганні, каб яно можа зрабіць, што наклікаць бяду. Выпуск 20 от 4 апреля Vladislav Khusainov WordPress Facebook Feed Plugin Народны ансамбль беларускай народней песні і музыкі «Люлечка». Створаны ў 1988 г.; званне народнага прысвоена ў 1991 г. Кіраўнік В.І.Давідовіч. У рэпертуары беларускія народныя песні і інструментальныя творы беларускіх народных песень і найгрышаў. Ансамбль — лаўрэат II фестывалю беларускай музыкі і песні, прысвечанага 500годдзю з дня нараджэння Ф.Скарыны, удзельнік рэспубліканскага фестывалю «Гучаць цымбалы і гармонік» у г. Паставы, Міжнароднага фальклорнага фестывалю ў Рэспубліцы Малдова. даступная для агляду ў Стонкаттер суда, 1 Стонкаттер Гісторыя магутная таму, што мы жывем сярод яе рэшткаў, парэшткаў, і напамінкаў. Больш за тое, вывучаючы грамадствы, непадобныя да нашага, мы спраціўляемся хронацэнтрызму, які слепіць зрок нашым сучаснікам. Вось чаму мы не можам ні адмовіцца ад інтэлектуальнае строгасці, ні знецаніць дакладнасць. У гісторыі нязводна прысутнічае элемент пазітывізму, бо яе суб’ект рэальны, нават калі рэальнасць яго мімалётная і грунтаваная на тэкстах. Гістарычнае пісьмо творыць аб’екты для нашых думак, прамаўляючы гучна тое, што было змоўкла, выцягваючы з аб’ектаў, збудаваных людзьмі, прыхаваную інфармацыю. Гэтая матар’яльнасць гістарычных сведчанняў стрымлівае нашую сваволю. Уявіце сабе, што нацысты выйгралі II сусветную вайну і загадалі забыць пра Галакаўст. Рана ці позна нехта напаў бы на след схаванага або спатыкнуўся б на супярэчнасцях у дакументах, пакінутых пераможцамі. На змену адным тэкстам тады прыйшлі б іншыя, але стымул да гэтае змены прыйшоў бы з самое мінуўшчыны; гэтаксама як навукоўцы, якія рэканструявалі шэраг паслякалумбавых дэмаграфічных няшчасцяў, як толькі іхная цікаўнасць звярнулася ў гэтым кірунку, атрымалі процьму адпаведных сведчанняў. Менавіта канкрэтнасць дае гісторыі моц прыцягваць увагу, напружваць уяўленне і змяняць думкі. Па–трэцяе, зразумела, што для даследавання гісторыі ідэальнага пераходнага горада патрабаваліся крыніцы і старога, і новага часу. Напрыклад, для гісторыі Віцебска няма крыніц, якія б усебакова сведчылі пра веча, хоць ёсць цікавыя матэрыялы з першай паловы XVI ст. Вядома з сярэдзіны XVII ст. Паводле перапісу 1897 г., на месцы сучаснай вёскі існавалі 2 хутары — Ясянец 1ы (2 двары, +20°C Калгас «Авангард». У перыяд калектывізацыі сяляне Зборскага сельсавета пачалі ствараць гаспадаркі: у в. Вяззе — калгас «Авангард» (1ы старшыня А.Ф.Ляшчук), у в. Цяплухі — «Селькор», у в. Орча (Ворча) — «Дуброва», у в. Смык — «Шлях волі», у в. Зборск — «Сноп», у в. Вярэйцы — «Звязда». Гэтыя дробныя гаспадаркі існавалі да студзеня 1951 г., пасля чаго сталі 2 калгасы — «Авангард» (старшыня В.Т.Клімовіч) і «Звязда» (старшыня І.І.Патапейка). У 1958 г. адбылося ўзбуйненне: 2 калгасы зліліся ў адзін — «Авангард». На працягу 30 гадоў яго ўзначальваў В.Т.Клімовіч. Асаблівага развіцця гаспадарка дасягнула ў 1970 — 1980я гады, калі ёй кіраваў М. Дз.Варабей, удастоены звання Героя Сацыялістычнай Працы, ордэнаў Леніна і Працоўнага Чырвонага Сцяга. За добрасумленную працу 30 калгаснікаў атрымалі ўрадавыя ўзнагароды. У 1997 г. у калгас «Авангард» уліўся калгас «Перамога». Веры людзям, надзеі, любові дай, Бог, рэгулявання хуткасці анімацыі; Запамінальным і для гледачоў, і для членаў журы стала амаль 30мінутнае выступление асіпаўчан. 3 дыпломам і каштоўным падарункам вярнуліся [58] Białorusin. Nie tędy droga // Przegląd Wileński.3. 10.02.1924. Цыт. пвд.: A.Bergman. Rzecz o Bronisławie Taraszkiewiczu. Warszawa, 1977. S.92-93. 598 Мы ведаем, што кожны бізнес адрозніваецца, менавіта таму мы зрабілі глыбокія даследаванні, каб пабудаваць кожны блокі ў MyGrowth, і паставіць гэта канкрэтна да вашых Фармат RTL падтрымліваецца Детская школа искусств — стр. 653 WordPress вэб-хостынг пасрэдніцкія пагаднення AFA МІЛАШЭВІЧ Іван Станіслававіч, галоўны аграном калгаса «Балынавік». 652 msgstr "Дапамажыце! Ён не працуе ..." — Няхай мае залатыя ключы прападуць, Куды мяне ад роднай мамачкі павязуць? Шчаслівая Трынаццатка MAČIULIS, DANGIRAS / STALIŪNAS, DARIUS. Lithuanian Nationalism and the Vilnius Question, 1883–1940. Verlag Herder-Institut, Marburg, 2015. VI + 236 pp. жанчын рэкардсменкай трасы з’яўляецца майстар спорту Алена Цухло з Мінска, якая ў 1996 г. прабегла дыстанцыю ў Асіповічах за 2 гадз 42 мін, што толькі на 19 мін горш за пераможцу Алімпійскіх гульняў у Сіднеі (2 гадз 23 мін). Іншыя даследчыкі заняліся пошукамі патрэбнай парадыгмы ў сферах сацыялогіі ды антрапалогіі. У гэтых выпадках таксама дасягненні тых, хто мае добрую падрыхтоўку і тонкае адчуванне, былі вялікімі, хоць нават тут пэўныя праблемы заставаліся; іншым жа давялося сутыкнуцца з няўдачамі. Сацыялогія (з гэтым нехта можа і спрачацца) мае больш істотнае значэнне для гісторыкаў індустрыяльнага грамадства, хоць некаторыя з яе гіпотэзаў не заўсёды з вялікай ахвотай былі ўжываныя ў дачыненні да таго кшталту даследаванняў, якім на практыцы аддаюць перавагу тыя, хто займаецца стварэннем погляду на гісторыю знізу[25]. Антрапалогія прываблівае да сябе пэўную колькасць гісторыкаў, што займаюцца Сярэднявеччам ды пачаткам Новага часу, хоць і ў гэтым выпадку не ўсё дагэтуль атрымлівалася беспраблемным[26]. Паасобныя з названых праблемаў асвятляюцца ў працы Алана Макфарлэйна (Alan Macfarlane), прысвечанай працэсам над чараўнікамі ў Эсэксе за часы Цюдораў і Сцюартаў[27]. Макфарлэйн меў намер напісаць тое, што можа быць акрэсленым як погляд знізу на гісторыю чараўніцтва. У дачыненні да знакамітых асобаў спробу распрацоўкі гэтай тэмы раней зрабіў Х’ю Трэвар-Роўпэр (Hugh Trevor-Roper), які ў сваёй манаграфіі пра гісторыю чараўніцтва ў Еўропе ранняга Новага часу абвясціў, што яго не цікавіць «проста вера ў чараўнікоў: гэтая звычайная лёгкавернасць вясковага люду, якую антраполагі фіксуюць для ўсіх часоў і ў кожным месцы»[28]. Макфарлэйн, наадварот, захапіўся «проста верай у чараўнікоў» і стварыў кнігу, што стала паваротным пунктам у нашым разуменні гэтай тэмы. Адным з найбольш уражвальных момантаў у ягоным праекце было ўжыванне вынікаў антрапалаг ічных доследаў у дачыненні да гістарычнага матэрыялу. Вынікам было паглыбленне нашага разумення функцыі чараўніцтва ў сельскай грамадзе і таго, як найчасцей абвінавачванні ў вядзьмарстве прадукавалі ся фактычна выбудаванай сістэмай міжасабовых канфліктаў. Але ўсё-такі і антрапалагічны падыход мала дапамагаў чытачам у разуменні значна большага дыяпазону актуальнасці дадзенай тэмы па-за вясковай супольнасцю: чаму магло здарыцца так, што ў 1563 г. у парламенце быў прыняты закон, які дазваляў пакаранне за шкоднае вядзьмарства і чаму ў 1736 г. быў прыняты іншы заканадаўчы акт, згодна з якім легальнае пакаранне за чараўніцтва рабілася немажлівым. Мікрагістарыч ны падыход, якому аддаецца перавага пры выкарыстанні антрапалагі чных мадэляў, можа лёгка затушаваць больш агульную праблему таго, дзе знаходзіцца ўлада ў грамадстве, узятым як цэлае, і як функцыянуе гэтае грамадства. Такія змяненні гістарычных пераваг даюць падставу для спробы іх інтэрпрэтацыі. Некаторае святло тут можа праліць гіпотэза, пра якую мы ўжо згадвалі ў артыкуле раней, г. зн. гіпотэза пра тое, што шырокая грамадскасць заўсёды ацэньвае гісторыю ў ракурсе свайго часу і падымае з яе глыбінь перш за ўсё тыя падзеі, якія сімвалізуюць актуальны ідэал або каштоўнасць, да дасягнення якіх дадзенае грамадства імкнецца. Напрыклад, для пасляваеннага часу характэрны ідэал — гусіцтва, якое ўяўляе сабой сімвал баявой доблесці чэхаў і волі да пабудовы новага справядлівага грамадства, у 1968 г. гэта ўпор на свабоду і дэмакратыю, сімвалізаваныя Першай Чэхаславацкай рэспублікай і г. д. Пасля 1989 г. на першае месца трапляе чэшская еўрапейскасць, звязаная з поспехамі міжнароднай палітыкі Карла IV і г. д. Поўны курс: Ад нуля да гатовага сайта з WordPress, без якіх-небудзь папярэдніх ведаў! - У тым ліку WordPress Прэміум Theme! Адаптыўны вэб-дызайн & вэб-распрацоўкі - HTML5 і CSS3 Issue Date Author Title Subject Лента падзей Сёння мы сутыкаемся з выклікам, які радыкальна адрозніваецца ад выкліку Бэкеравых часоў. Застой у нашым дыялогу з публікай паходзіць не ад лішне пазітывісцкага погляду на гісторыю, а зусім наадварот — з блытаных уяўленняў пра прыроду гістарычных ведаў і таго, наколькі яны вартыя даверу. Такая блытаніна лёгка можа спараджаць абыякавасць, нават антаганізм да прадмету. Нельга пазнаць, што мае паведаміць гісторыя, зыходзячы з няслушных уяўленняў пра сутнасць гісторыі і метады, якімі гісторыкі — як аматары, так і прафeсіяналы — здабываюць веды пра мінуўшчыну. І што яшчэ горш, без такога разумення вы лёгка купляецеся на плёткі пра вайну культураў і пра акадэмічныя змовы. Калі сумненні ў грунтоўнасці гістарычных ведаў былі выказаныя, трэба адказаць на іх. Game Development [2] Цыт. па выдані: Доўнар-Запольскі М. В. Асновы Дзяржаўнасці Беларусі. Мінск., 1994. С. 9. Local Monthly Report ЧЫРУН Іван Адамавіч, дырэктар сярэдняй школы № 2 г. Асіповічы. перадача абанентаў Rhondda апошні прычал Services Ён сумяшчальны з ўбудовамі WPML, BuddyPress, WooCommerce, bbPress, Каляндар падзей Pro, Visual Composer і чыя інтэграцыя дазволіць вам зрабіць вялікую эканомію. Ён спакаваны з карыснымі функцыямі, а для стварэння персанальнага стылю будзе гэтак жа лёгка, як вецер. Яго агульны дызайн даволі спагадны, і ніхто з вашых гасцей не будзе мець праблемы з доступам на ваш сайт пры выкарыстанні смартфонаў або планшэтаў. Панэль адміністравання вельмі інтуітыўная і зручная для карыстальніка, гэта дасць вам доступ да шырокага спектру опцый, якія можна змяніць для таго, каб зрабіць свой прафесійны і сучасны вэб-сайт. [ 44 ] НГАБ. Ф. КМФ-18. Воп. 1. Адз. зах. 226. Арк. 70. За пасляваенныя гады выдана дапамогі і пенсій 12 565 328 рублёў. па Degrees каментар Вядомы з XVII ст. Упамінаюцца ў 1614 г. як вёска ў складзе прыватнага маёнтка Жыцін Мінскіх павета і ваяводства Рэчы Паспалітай. 3 1793 г. у складзе Расійскай імперыі, вёска, з 1795 г. у Ігуменскім павеце Мінскай губерні. У сярэдзіне XIX ст. уласнасць Вітгенштэйнаў. У 1897 г. вёска Пагарэльскай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні, 39 двароў, 266 жыхароў. Працавалі хлебазапасны магазін і царква. Паблізу вёскі знаходзіўся аднайменны засценак, 11 двароў, 87 жыхароў. У пачатку XX ст. 48 двароў, 377 жыхароў, у засценку 12 двароў, 101 жыхар. У 1917 г. у вёсцы 88 двароў, 501 жыхар, у засценку 9 двароў, 51 жыхар. У 1926 г. вёска, 94 двары, 457 жыхароў. У гады Вялікай Айчыннай вайны mWebView.setWebViewClient(new NewsClient()); "PO-Revision-Date: \n" Копіі кожнага статута можна бачыць або загрузіць з прыведзеных ніжэй спасылак: В Беларуси назвали самую социально активную компанию    - пені нерухомасці / Хока Ларсан Bilkonsult / Заявы Aros энергіі Гэты сайт выкарыстоўвае печыва-файлы для паляпшэння вашага вопыту. Будзем лічыць, што гэта пошта, але вы можаце выбраць, каб адмяніць навігацыю па жаданні.прымаць чытаць далей Больш прасунуты выснову тэгаў, з мноствам параметраў і змяненнем дызайну пад свой блог. msgid "NEW: Auto-gallery modes (Disabled, page/post images only, all)" Прадуць. 5. садоўнік Сабакі і каты атрымліваюць вырабленыя з дапамогай біятэхналогій вакцыны, якія нашмат больш эфектыўна звычайных. З дапамогай геннай тэрапіі аднаўляецца зрок у хворых жывёл, а таксама вылечваюцца розныя злаякасныя пухліны і рак костак. Прапануецца нават вывучаць (секвенировать) ДНК асабліва чыстакроўных жывёл для выяўлення карысных генаў.Для одомашненных жывёл навукоўцы пастаянна распрацоўваюць ўсё новыя тэхналогіі, якія накіраваны на паляпшэнне здароўя жывёл, павелічэнне іх прадукцыйнасці. З дапамогай генетычна мадыфікаванага корму, які лёгказасваяльныя і больш пажыўны, дамагаецца зніжэнне выдаткаў на ўтрыманне жывёл. Калісьці і штучнае асемяненне здавалася недапушчальным, новыя ж тэхналогіі неўзабаве стануць звыклымі, дапамогуць палепшыць пароду жывёл, знізіць рызыкі спадчынных захворванняў, умацаваць агульнае здароўе жывёлы. msgid "Youtube galleries via Youtube Simple Gallery plugin (see FAQs for instructions)" “Мяне цяпер складана чымсьці здзівіць” У дадзеным паказальніку сустракаюцца таксама відавочныя парушэнні алфавітнага парадку размяшчэння геаграфічных назваў: «Белица…», «Беламош…». Уяўляюцца таўталогіяй пазіцыі тыпу: «Бахаревичи — гл. Бахаревичи.» Пытанняў больш, чым адказаў (Вячаслаў Насевіч). C. 210-226. на YouTube ДУБСКІ Рьнор Антонавіч, дзяжурны па лакаматыўнаму дэпо. ► 2013 (10) Michał Poland 1+2 Вобраз беларусаў ствараў для грамадскасцi польскi шляхоцкi двор, мясцовая лiтаратурная iнтэлiгенцыя, палiтычная элiта. Яго шырыла прэса i мастацкая лiтаратура. Беларусы вачыма iх суседзяў, польскiх сялянаў, бачылiся трохi iнакш, чым вачыма iнтэлiгенцыi – менш iдэалагiзаванымi i палiтызаванымi. Але ж, як заўважае Ежы Тамашэўскi, “вялiкая частка польскага грамадства нiчога не ведала пра беларусаў i думала, што “крэсовую” вёску насяляюць палякi, прынамсi этнiчна польскае насельнiцтва, якое, аднак, з прычыны захопу расейцамi падлегла чужым уплывам i страцiла нацыянальную свядомасць. У блiзкiх да ўладаў колах дамiнавала перакананне, што ў Польшчы беларускага пытання няма”[46]. Польскае сялянства, малаадукаваныя слаi польскага грамадства, што жылi па-за Беларуссю, былi ўвогуле незнаёмыя з праблемаю. Беларусы ўяўлялiся ў катэгорыях iншасцi рэгiянальнай, культурнай (этнаграфiчнай), часам моўнай (дакладней дыялектнай), найперш праз вобраз экзатычнага Палесся, але рэдка як народ, адрозны з пункту гледжання нацыянальнага. Апрача таго, у выпадку беларусаў і прыдняпроўскіх украінцаў у гульню ўступіў фактар, якога не было ў іншых суседніх народаў. Гэты фактар негатыўна паўплываў на магчымасць фармавання тут асобных нацый. І беларусам, і далучаным да Расіі ўкраінцам у 1839 г. было навязана праваслаўе ў яго расійскай версіі, якая не толькі кансервавала механізмы сацыяльнага развіццця, адрозныя ад заходніх, але і атаясамлівала ўсходнеславянскае праваслаўе з рускасцю, якая разумелася як наднацы янальнае адзінства, уласцівае „тром галінам аднаго рускага народа — велікарусам, маларусам і беларусам”. Расійскія гісторыкі, імкнучыся давесці існаванне адзінай усходнеславянскай нацыі, пачалі апеляваць да такіх паняццяў, як „древнерусский народ” і „единый русский народ”. Гэтая канцэпцыя, якая насаджалася як дзяржаўнымі, так і царкоўнымі ўладамі, была досыць шырока ўспрынята рознымі слаямі ўсходнеславянскіх праваслаўных грамадстваў (г. зн. за выключэннем галіцкіх украінцаў). Мысленне ў катэгорыях рускай супольнасці, якое не мела аналагаў на Захадзе, аслабляла ў першую чаргу магчымасць нацыянальнага развіцця беларусаў і ўкраінцаў (але адначасова замінала і пашырэнню развітой нацыянальнай свядомасці заходняга тыпу сярод простанародных слаёў велікарускага грамадства). Больш за тое, уключэнне беларусаў (і ўкраінцаў) у расійскі культурны кантэкст (што называўся, як правіла, рускай або расійскай цывілізацыяй) пацягнула за сабой фармаванне шэрагу істотных культурных асаблівасцяў і грамадскіх механізмаў, у выніку чаго на Беларусі атрымалі сілу „саборныя” канцэпцыі заходнерусізму, пазней — савецкай супольнасці, а яшчэ пазней — „славянскага адзінства” (савецка- і постсавецка-заходнярускай супольнасці). Гэты светапогляд адрозніваўся ад нацыянальнай канцэпцыі заходняга ўзору, якая набыла асаблівае развіццё ў так званы „нашаніўскі” перыяд 1906–1915 г. (больш за тое, многае сведчыць, што „саборная” канцэпцыя ў большай ступені, чым гэта было ў лацінскай цывілізацыі, арыентавала сваіх прыхільнікаў на класавыя падыходы, а гэта ў сваю чаргу таксама тармазіла нацыятворчыя працэсы). З пачатку XX ст. гэтыя дзве канцэпцыі беларускасці пачалі канкураваць паміж сабой. Заходняя канцэпцыя — асабліва напачатку — фармавалася пераважна каталікамі і несла з сабой вартасці, да пэўнай ступені чужыя і незразумелыя праваслаўнай большасці беларускага грамадства, што і стала адной з найважнейшых прычын яе заняпаду. перасоўная бібліятэка Юзеры У пачатку XX ст. пасёлак Дрычын Жыцінскай воласці Бабруйскага павета, 20 двароў, 98 жыхароў. Дзейнічалі царква і хлебазапасны магазін. У 1917 г. засценак Дрычын, 12 двароў, 65 жыхароў. 3 1957 г. цэнтр сельсавета. У 2001 г. 98 двароў, 248 жыхароў, філіял Беларусбанка, праўленне калгаса, лясніцтва, фельчарскаакушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя, магазін, сярэдняя школа, дзіцячы сад, бібліятэка. У 1897 г. у Новадарожскай воласці Бабруйскага павета, 21 двор, 152 жыхары. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі тут створана працоўная школа 1й ступені (у 1926 г. 46 вучняў), у 1929 г. працавала кузня. Перад Вялікай Айчыннай вайной 75 двароў, 342 жыхары. На 1.1.2001 г. 80 двароў, 85 жыхароў, магазін. 40 старонак / 400 элементы msgstr "Праверце, ці ваша тэма працуе пасля ўтрымання/старонкі Ñž div з класам hentry. Калі гэтага не адбываецца, вам, магчыма, спатрэбіцца змяніць параметрРаздзел (ы)Налады > Медыя , каб адлюстраваць імя класа (ці ID) з div , які трымае пост ўтрыманне/старонкі." 579 Loughborough University « Ранейшыя артыкулы Posted in 1997 Т.4 Сш. 1-2, Архіў часопіса | Кнігі для рэцэнзавання абарона Блог Як разумныя калонкі зацямнілі з смартфонаў #~ msgid "First Post Only" СТВАРЫЦЬ БЛОГ Далучэнне дзённiка Мiхала Ромера да ліку асноўных гiстарычных крынiц беларускай гісторыі павiнна значна ўзбагацiць нашае разуменне працэсаў беларускага Адраджэння пачатку ХХ ст. пачынаць усякую веснавую работу, У працы, прысвечанай нацыянальным змяненням у Літве, Пётр Эберхардт для мяжы XIХ—ХХ ст. прыняў разлікі Влодзімежа Вакара. У адпаведнасці з імі ў 1897 г. у Літве (у сучасных дзяржаўных межах) літоўцы складалі 56,8% (1271,1 тыс.), палякі — 20,6% (461,6 тыс.), габрэі — 14,3% (320,8 тыс.), рускія — 4,1% (92,4 тыс.), беларусы — 1,2% (26,0 тыс.). (Усяго — 2238,5 тыс.)[113] Літоўскі дэмограф П.Гаўчас не пагадзіўся з імі. Паводле ягоных даследаванняў усё насельніцтва Літвы (у сучасных межах) пры канцы XIХ ст. складала 2673,3 тыс. чал. Сярод іх літоўцаў было 1645,8 тыс. (61,6%), габрэяў — 350,5 тыс. (13,1%), палякаў — 258,9 тыс. (9,7%), беларусаў — 126,0 тыс. (4,7%), рускіх — 128,1 тыс. (4,8%)[114]. Як відаць, найбольшыя разбежнасці датычаць колькасці палякаў і беларусаў. У цэнтры спрэчкі па-ранейшаму застаецца праблема нацыянальна га самавызначэння славянскага насельніцтва каталіцкага веравызнання. 697 Ёсць шмат іншых формаў грубасць, вядома, але большасць з іх не з'яўляюцца спецыфічнымі для распрацоўкі вольнага праграмнага забеспячэння, і здаровага сэнсу дастаткова добрая кіраўніцтва, каб пазбегнуць іх. Глядзіце таксама раздзел называецца "Nip грубасць у зародку" у чале 2, Прыступаючы да працы , калі вы яшчэ не зрабілі. WordPress перавагі развіцця | як пачаць распрацоўку WordPress WordPress сродкі распрацоўкі | WordPress развіцця з шалфеем што WordPress распрацоўка вэб | WordPress ў рэжыме распрацоўкі